Na een paar dagen wennen aan San Cristóbal de las Casas, mijn voorlopige nieuwe thuisbasis, was het al tijd om uit de magie van dit zogeheten Pueblo Mágico te ontwaken. Letterlijk en figuurlijk zou ik in een nieuwe realiteit stappen, één die ver afstaat van de Nederlandse realiteit. Een realiteit van spanningen, een verdeeld dorp, dat ironisch genoeg diezelfde naam draagt: La Realidad.

Een reis naar zo’n realiteit is een 7 uur durende rit, in maar liefst 3 verschillende colectivos (kleine bussen) en een hobbelige weg door de jungle waar vele magen waarschijnlijk niet tegen bestand zijn (ik spreek uit ervaring …). Maar dan ben je er ook echt: in het hart van de Zapatista-beweging, waar het allemaal begonnen is. (Meer over de beweging en situatie in Chiapas die hiertoe geleid heeft.)

Voor frictie zorgen

Toen de Zapatista-beweging in opkomst kwam in de jaren ’90 van de vorige eeuw wist de Mexicaanse regering niet hoe snel ze van deze sterke beweging af moest komen. Sindsdien zijn er dan ook allerlei strategieën ingezet om het Zapatismo te verzwakken. Eén klassieker is natuurlijk frictie veroorzaken binnen de beweging en verdeeldheid creëren binnen de inheemse bevolking. Die tactiek heeft gewerkt: La Realidad bestaat nu uit Zapatista-families en regeringssympathisanten, die elkaar als grote vijanden beschouwen. Toch delen ze een klein stuk grond en kunnen ze niet om elkaar heen.

Spanning loopt op

De spanning is groot en een conflict kan ieder moment uitbreken: zo werd een Zapatista schoolmeester in 2014 vermoord door de regeringssympathisanten. Vanaf dat moment hebben de Zapatistas om observadores gevraagd. Als observador verbleef ik met drie Argentijnen in het zogenoemde “Campamento de Paz”. Hieronder zie je in een korte reportage hoe zo’n kamp eruit ziet.

Meer verhalen van Ambra Reijnen

Maximiliano verdwenen

Maximiliano verlaat zijn dorp en gaat op zoek naar werk. De Migratiedienst plukt hem met anderen uit de bus. Hij verdwijnt.

Cultuur en mensenrechten

Er wordt in Nederland ontzettend veel op bezuinigd en culturele studies worden vaak erg onderschat. Maar in Mexico heb ik gezien wat ik altijd al dacht: cultuur kan de wereld verbeteren.

Duistere realiteit achter vrolijke kleuren

Een maand in Mexico, en er is al zoveel gebeurd. Alles waar ik over gelezen had, werd werkelijkheid vanaf de eerste stap die ik in Chiapas zette.