Op vrijdag 26 september 2025 kwamen een vijftigtal religieuzen, donateurs en medewerkers van Mensen met een Missie samen in Abdij Mariënkroon in Nieuwkuijk voor een bijzondere AMA-dag. We vierden het 50-jarig jubileum van de Adviescommissie Missionaire Activiteiten (AMA). Het werd een dag van vieren en bezinnen, van terugkijken op een halve eeuw solidariteit en missie, én van vooruitblikken op hoe deze geest van verbondenheid ons ook vandaag en morgen kan blijven inspireren. 

Welkom en opening

De ochtend begon met muziek van het duo OEMAR, Omar en Ema, die met hun Braziliaans geïnspireerde liederen een vrolijke en tegelijk stemmige toon neerzetten. Hun muziek bracht de zaal in de juiste stemming: licht, hoopvol en beschouwend. Daarna heette AMA-voorzitter Paul Bergmans iedereen welkom, met een warm woord voor de aanwezigen en in het bijzonder voor de internationale AMA-leden en de nieuwe deelnemers, een tiental particuliere donateurs van Mensen met een Missie. In zijn opening blikte hij uitgebreid terug op de weg die de AMA-commissie in vijftig jaar heeft afgelegd: van het beoordelen van kleine missionaire projecten tot een klankbord en denktank voor hedendaagse missie. 

Paul verwees naar Abraham, die gesteund door zijn geloof moedig op weg ging naar het onbekende. Net als Abraham voelen missionarissen zich, toen en nu, geroepen om met anderen mee op te lopen, juist daar waar hoop het meest nodig is. Kaarsen, gebed en muziek zorgden voor een sfeer van verbondenheid, dankbaarheid en verstilling. 

Missie toen en nu

Een van de hoogtepunten van de ochtend was de dialoog tussen broeder Bram Hommel, vertegenwoordiger van de missionaire generatie van voorheen, en Femke Gilissen, een jonge medewerker van Mensen met een Missie. Het gesprek werd geleid door AMA-secretaris Ton Groeneweg en maakte voelbaar hoe twee generaties elkaar vinden in dezelfde roeping. 

Bram vertelde openhartig over de bezieling én de weerbarstigheid van het missionaire leven in het buitenland. Hij sprak over de beginjaren, waarin men met veel enthousiasme maar soms ook met een zeker gevoel van superioriteit op pad ging. “We kwamen om te helpen,” gaf hij toe, “maar we leerden al snel om eerst te luisteren.” Zijn ervaringen uit Indonesië waren rijk aan lessen over wederkerigheid en bescheidenheid. 

Femke vertelde hoe haar katholieke wortels haar zoektocht naar betekenis en verbinding voeden. Voor haar staat missie niet voor iets van buitenaf brengen, maar voor samen optrekken in dialoog, gelijkwaardigheid en solidariteit. In hun ontmoeting lieten Bram en Femke zien hoeveel er in de loop der tijd is veranderd, en tegelijk hoe de kern van missie — nabijheid, luisteren en samen op weg gaan — altijd gelijk is gebleven. 

Stemmen uit de wereld

Daarna volgden getuigenissen van internationale AMA-leden. Zuster Sabina uit India schetste de uitdagingen van ongelijkheid, jeugdwerkloosheid, klimaatdruk en toenemende religieuze polarisatie. Tegelijk vertelde zij over hoopvolle tekenen van verandering: interreligieuze jongerenfestivals, vrouwelijk leiderschap en ‘groene dorpen’ waar gemeenschappen samen bouwen aan harmonie. Zuster Agatha uit Nigeria sprak over corruptie, extremisme en economische nood, maar benadrukte tegelijk de veerkracht van gemeenschappen en de moed van de jonge generatie, die sociale media inzet voor verandering en bewustwording. En Arianne uit Chili reflecteerde op het afnemende vertrouwen in instituties, ook in de kerk, en benadrukte dat missie in een samenleving die zoekt naar richting en betekenis vooral draait om nabijheid, begeleiding en het bieden van een luisterend oor. Dagvoorzitter Marjolein Westerhof deelde aanvullend haar indrukken uit Colombia, met verhalen over lokale initiatieven voor vrede en dialoog, die laten zien hoe mensen ondanks moeilijkheden samen nieuwe wegen zoeken. 

Groepsgesprekken 

Na de lunch gingen de deelnemers uiteen in kleinere groepen om de thema’s van de ochtend verder te verdiepen. Donateurs, missionarissen en AMA-leden gingen met elkaar in gesprek en deelden persoonlijke ervaringen en inzichten. Daarbij klonk vaak het belang door van het overstijgen van de eigen “bubbel”, het scheppen van veilige plekken voor ontmoeting en het opnieuw verbinden van mensen met zichzelf, met elkaar en met hun gemeenschap. 

Er was bijzondere waardering voor het project ‘Ken je mij?’, dat dit najaar van start gaat op MBO Utrecht. Velen zagen dit als een sprekend voorbeeld van ‘omgekeerde missie’: lessen en ervaringen uit het Zuiden die hun weg vinden in de Nederlandse context. In de gesprekken was de dynamiek tussen generaties voelbaar: oudere missionarissen die zich bemoedigd wisten door de energie van jongeren, en jongeren die kracht en richting vonden in de wijsheid van de ouderen. 

Reflectie en afscheid 

In de plenaire afsluiting deelde directeur Rick van der Woud zijn reflecties op de dag. Hij benadrukte dat gelijkwaardigheid, dialoog en hoop het blijvende hart van missie vormen. “Missie,” zei hij, “gaat niet over antwoorden aanreiken, maar over luisteren, vragen stellen en samen hoopvol op weg gaan.” Zijn woorden riepen instemming en herkenning op bij velen in de zaal. 

Naast het 50-jarig jubileum droeg de dag ook een vleugje afscheid: dit was de laatste keer dat Paul Bergmans als voorzitter van AMA sprak. Er klonken warme woorden van dank voor zijn jarenlange inzet en toewijding. Paul zelf keek met bescheidenheid en vreugde terug: “Missie is in vorm veranderd, maar niet in hart.” Daarmee gaf hij woorden aan een gevoel dat breed gedeeld werd. We sloten af met het gezamenlijk zingen van het missielied bij uitstek: ‘Here I am, Lord’. In de aansluitende feestelijke receptie kregen veel gesprekken een vervolg, waarbij nog lang werd nagepraat over de betekenis van vijftig jaar AMA en de toekomst van missie. 

Het 50-jarig bestaan van AMA liet zien dat missie springlevend is. Niet als herinnering aan vroeger, maar als blijvende inspiratie om samen te bouwen aan verbinding, gelijkwaardigheid en hoop – toen, nu en morgen.