We moeten blijven vechten voor onze rechten. Stel dat we opgeven wat gebeurt er dan? – Leyner Palacios Asprilla, Chocó-gemeenschapsleider

Bojayá 2 mei 2002
Op 2 mei 2002 kwamen paramilitairen de regio Bojayá binnen, waar een conflict met FARC-strijders in het gebied ontstond. De paramilitairen gebruikten de gemeenschap als menselijk schild. In het vuurgevecht zochten de gevangenen beschutting in een plaatselijke kerk. Welke de FARC vervolgens bombardeerde. Meer dan 79 onschuldige burgers, voornamelijk vrouwen en kinderen, kwamen om het leven. Het ergste bloedbad in het 50-jarige conflict in Colombia.

Leyner is genomineerd voor de Nobelprijs voor de vrede.

Een gevaarlijke missie
Leyner Palacios Asprilla verloor 32 familieleden in het bloedbad. Hij is een van de overlevenden. Zeventien jaar later is Leyner gemeenschapsleider van de Chocó regio. Hij heeft een gevaarlijke missie; Ervoor zorgen dat de belangrijkste elementen van het vredesakkoord worden geïmplementeerd voor de veiligheid van zijn volk. Gevaarlijk omdat de implementatie van het vredesakkoord niet vanzelfsprekend is. Gevaarlijk omdat hij daarmee nieuwe gewapende groepen in de weg zit.

Ondanks dat de FARC uit de Chocó regio is, staan de deuren namelijk open voor andere gewapende groepen. De regio is vruchtbaar, rijk aan grondstoffen en rijk aan mineralen. Illegale mijnbouw, goudwinning en drugshandel zijn niet onbekend in het gebied. Om controle te krijgen over het waardevolle land proberen gewapende groepen de regio met grof geweld op te eisen.

Sociale leiders die aan vrede en verzoening werken lopen helaas gevaar. Het aantal doodsbedreigingen naar inheemse leiders en mensenrechtenverdedigers is schrikbarend en de afgelopen jaren sterk toegenomen. In 2018 werden 252 sociale leiders vermoord: ruim twee keer zoveel als in 2016. Veertig procent hiervan is inheems of Afro-Colombiaans. Ook Leyner is ontzettend bezorgd over zijn veiligheid. Hij kan er soms niet van slapen. Op de vraag waar hij de kracht vandaan haalt om door te blijven zetten?

Ik ben een voorbeeld voor mijn community. Stel dat we opgeven, wat gebeurt er dan? We moeten blijven vechten voor onze rechten en niet de wapens oppakken. Ik ben een van de kinderen die nog in leven is na de aanslag uit 2002. Ter ere van de kinderen die zijn overleden wil ik blijven strijden.

Boodschap aan Nederland
Leyner heeft nog een laatste boodschap voor ons in Nederland: “Het is ontzettend belangrijk dat mensen niet denken dat er niks aan de hand is in Colombia. Het is belangrijk dat mensen zich bewust zijn van de gruweldaden die nog steeds orde van de dag zijn in bepaalde regio’s. Dit verhaal moet gedeeld worden.”

Gerelateerde verhalen

Wij geloven dat échte veranderingen van onderop komen.
Daarom steunen wij kleinschalige lokale initiatieven.