‘Hij gaf zijn leven voor de allerarmsten’

Op vrijdag 19 mei wordt ‘War on Minerals’ getoond in Pakhuis de Zwijger, Amsterdam. De documentaire gaat over de strijd van Willem Geertman tegen de machtige elite. Samen met goede vriend Alfons van Zijl wijdde hij zijn leven aan het vechten voor de rechten van de armste bevolking in Aurora. Alfons van Zijl, die sinds 1988 gesteund wordt door Mensen met een Missie, vertelt in de documentaire over Willem. Vlak na de dood van zijn vriend schreef hij een brief over hem.

Op 3 juli 2012 kreeg ik te horen dat mijn vriend en mede-mensenrechtenstrijder Willem Geertman (‘Wim’) was vermoord. Mijn wereld stortte in. Geschokt was ik, het is zo onrechtvaardig, zo dichtbij.

Het gebeurde op klaarlichte dag. Samen met collega’s kwam Wim van de bank. Toen hij uit de auto stapte om het hek van zijn kantoor te openen, werd hij door twee gewapende mannen gevolgd. In het bijzijn van enkele medewerkers werd Wim op de grond geduwd. Op zijn knieën en met handen omhoog werd hij vervolgens doodgeschoten met een kogel recht door zijn hart. De politie beschouwde de zaak als afgedaan met het indienen van een aanklacht van roofmoord. Een rechtvaardig proces is er nooit geweest.

Op zijn knieën en met handen omhoog werd hij doodgeschoten.

Wim, geboren en getogen in Heeten, vertrok in 1977 naar Aurora. Op dat moment was 87% van de bevolking daar arm en had geen eigen land. Willem begon zich in te zetten voor de rechten van de boerenbevolking: recht op land, op onderwijs, gezondheidszorg, een veilig milieu, op medezeggenschap. Gedurende al die jaren is hij bedreigd door de militairen die het werk voor en met de armen als communistisch beschouwen. Ik stond vreemd te kijken naar een affiche op een muur geplakt bij de markt met “Dood aan Wim” erop. Dat was in 1987.

Sinds 1977 werd Wim al bedreigd door militairen.

Dat alles waar hij als diep gelovig mens zijn hele leven voor heeft gegeven, heeft hij met de dood moeten bekopen. Hij moest opgeruimd worden omdat hij een gevaar vormde voor de “ones in power”. Wij beschouwden Wim ook als een hedendaagse martelaar.
Wim’s zus en broer waren versteld van en ontroerd door de enorme sympathiebetuigingen van zo vele mensen, organisaties, kerkgemeenschappen tijdens het afscheid nemen van Wim’s aardse bestaan. Hier in Baler ligt hij begraven onder de grote takken van een prachtige mangoboom, een levend symbool van zijn leven.

Alles waar hij zijn leven voor gegeven heeft, bekocht hij met de dood.

De dood van Wim heeft ons niet ontmoedigd. Wij blijven doorgaan met samen vechten voor de rechten van de arme bevolking. Deze missie is nog niet voltooid.

Alfons

alfons van zijl

Wil jij bij de vertoning van ‘War on Minerals’ op 19 mei in Pakhuis de Zwijger zijn? Meld je hier gratis aan.

Gerelateerde verhalen

Wij geloven dat échte veranderingen van onderop komen.
Daarom steunen wij kleinschalige lokale initiatieven.