Als je in India als hindoe Dalit wordt geboren, dan wordt je gezien als het laagste van het laagste. Veel Dalits proberen te ontsnappen aan de kastendiscriminatie door zich te bekeren tot een ander geloof. Maar in praktijk blijkt: eens een Dalit, altijd een Dalit.

In Tamil Nadu, helemaal in het Zuiden van India, gaan we op bezoek bij het Dalit Human Rights Centre. Met steun van Mensen met een Missie zetten zij zich in voor Dalits. Wij spreken father Yesumarian. Zelf geboren als Dalit heeft hij kastendiscriminatie aan den lijven ondervonden. Zo werd hij als kind werd geslagen als hij het terrein van de tempel betrad, omdat hij als vervuilend werd gezien. Sindsdien heeft hij het tot zijn levenstaak gemaakt om kastendiscriminatie, met name binnen de katholieke kerk, te bestrijden.

Father Yesumarian werd geslagen en gezien als vervuilend.

De Dalits leven apart van de hogere kaste christenen. Hun hutten hebben een verlaagde ingang om hun onwaardige status te benadrukken.

Kwaad van binnenuit bestrijden   

Father Yesumarian besloot priester bij de katholieke kerk te worden. Maar ook daar ontkwam hij niet aan zijn achtergrond: omdat hij Dalit was, werd hij niet geaccepteerd op de missieschool. Dit versterkte de overtuiging van Yesumarian om juist wel priester te worden en het kwaad van kastendiscriminatie van binnenuit te bestrijden. Hij werd vier keer gearresteerd en naakt vreselijk mishandeld, maar tot op de dag van vandaag houdt father Yesumarian stand.

Door afwijzing van de missieschool wilde hij juist priester worden.

Father Yesumarian bij de gescheiden begraafplaats voor Dalits

Aparte begraafplaats voor de Dalits    

’s Middags bezoeken we met father Yesumarian een Dalit dorp waar de kastendiscriminatie door de kerk pijnlijk zichtbaar wordt. Dalits mogen niet begraven worden op de begraafplaats naast de kerk, maar worden op een andere plek, verder weg van de kerk, begraven. Father Yesumarian blijft vechten tegen deze vormen van onrecht, soms met gevaar voor eigen leven. “Justice is fire” (gerechtigheid is vuur), legt hij uit. “Mattheus zegt dit heel duidelijk in de bijbel. Daarom richten wij ons binnen ons werk vooral op het verkrijgen van rechtvaardigheid, via de wet, maar ook op andere manieren. En zoals de bijbel ook zegt: vrede is de vrucht van rechtvaardigheid. In die volgorde werken wij ook!”

Justice is fire. Wij blijven vechten voor onze rechten!

Wil je net als Jolanda opkomen voor de Dalits in India?

Doneer

Jolanda Brunnekreef  is 48 jaar en moeder van een dochter van 14 jaar. Zij is afgestudeerd in culturele antropologie en vrouwenstudies. Jolanda deed onderzoek naar vrouwenhandel en arbeidsmigratie van Sri Lankaanse vrouwen naar het Midden-Oosten. “Het mes snijdt aan twee kanten met mijn reis, want ik ben bezig met een boek over Dalit-vrouwen in Zuid-Azië, en wil heel graag in mijn boek “Waterdragers” ook schrijven over het werk van Mensen met een Missie op dit vlak! Ik ben met dit boek begonnen uit bewondering voor de strijd die Dalit-vrouwen leveren tegen mensenrechtenschendingen.”

Gerelateerde verhalen

Wij geloven dat échte veranderingen van onderop komen.
Daarom steunen wij kleinschalige lokale initiatieven.

Geweld tegen vrouwen

De structurele uitsluiting van vrouwen in India

“Ik mocht nergens heen zonder toestemming van mijn man” Religie is in India een grote oorzaak van verdeeldheid. De huidige… Lees verder

India

Ieder mens heeft het recht iets van zijn leven te maken

Toen ik in 2003 voor het eerst in India was, sprak ik bij het fort van Jaisalmer met Anil, een… Lees verder

India

100 Reportersreis: India in beeld

India 2019 In februari vertrok Mensen met een Missie met vijf reporters naar India. Een land dat moeilijk te doorgronden… Lees verder

India

In gesprek met Reporter Maartje Hublart

In februari nam Maartje (19) deel aan de reportersreis naar India. Welke ervaringen brengt zij mee terug? Wat is haar… Lees verder