Toen ik in 2003 voor het eerst in India was, sprak ik bij het fort van Jaisalmer met Anil, een intelligente jongen die arts wilde worden. Een onmogelijke droom voor een Dalit. Ik voelde zijn onmacht.

Deze 100 reportersreis naar het zuiden van India leerde mij meer over het leven als kasteloze en de lokale mensen met een missie die stapsgewijs verandering brengen. Die mensen maakten diepe indruk.

Reporter Monique Coumans in gesprek met Father Leo

Dalits in de Indiase samenleving

Dalits (kastelozen) worden binnen de Indiase cultuur zwaar gediscrimineerd en uitgesloten van basale rechten en voorzieningen. Deze discriminatie gaat een beetje voorbij aan ons in het Westen. Zelfs als je vaker in India bent geweest, is de situatie lastig te begrijpen. Stel je voor dat je, omdat je in een bepaalde familie bent geboren, alleen maar als schoonmaker kan werken. Stel je voor dat je land zomaar van je wordt afgepakt.

Dat je wordt vermoord, omdat je een Dalit begraaft op een algemene begraafplaats. Stel je voor dat je als vrouw niet meer alleen of met zijn tweeën over straat durft. Of zelfs niet veilig bent in je eigen bed, omdat mannen uit de kaste boven je je zien als hun seksueel eigendom. Alleen maar omdat je toevallig uit die vader en moeder bent geboren. Je bent niets, onaanraakbaar, zelfs je schaduw is vies en daar moet je je bij neerleggen. Niet voor te stellen, zo wordt bijna 20 procent van de bevolking in India uitgesloten.

Onvoorstelbaar: bijna 20 procent van de bevolking in India wordt uitgesloten

Tegen onrecht en onderdrukking

Gelukkig zijn er mensen die de situatie van Dalits willen verbeteren. We bezochten verschillende organisaties die met steun van Mensen met een Missie werken tegen onrecht en onderdrukking. Het team van Mahalir Vidyal Trust, MVT, in de stad Trichy maakte grote indruk op mij. Wat een kracht komt er uit dat kleine team!

Zuster Lilly (rechts) werkt met veel toewijding in het team van Mahalir Vidyal Trust

Father Leo en de zes zusters die, al dan niet gedwongen en om verschillende redenen, allemaal uit het klooster zijn getreden. Een aantal deelden hun soms schokkende en verdrietige levensverhaal met ons. Hoe lang het ook geleden was, de tranen zaten er nog steeds. Als je liefde kunt voelen, is het daar wel, ontdekte ik in de twee dagen dat we met hen optrokken.

Als je liefde kunt voelen, is het daar wel

Emancipatie en educatie

Het team van MVT zet zich in voor Dalit vrouwen en leidt inmiddels een school, een weeshuis en heeft plannen voor een zorgcentrum. MVT gelooft dat empowerment en educatie de sleutel tot sociale verandering zijn. Op de school krijgen kinderen gelijkwaardigheid met de paplepel ingegoten. Met het vertrouwen dat dit doorwerkt in hun sociale context.

Monique en twee vrouwen uit de Self Help Groups

In de dorpen die MVT steunt, zijn vrouwen georganiseerd in Self Help Groups die over en door de kasten heen gaan. Ik sprak vier vrouwen van zo’n groep en merkte dat ze trots zijn op wat ze al bereikten en hoopvol zijn over de toekomst. Kleine overwinningen, zoals hun offer dat altijd werd weggegooid, terwijl de offermelk van anderen over de beeltenis van de god werd geschonken.

Oplossingsgericht te werk

De vrouwen zorgden samen voor een tussenoplossing: alle melk wordt nu verzameld in een groot vat en van daaruit over de beeltenis gegoten. Geen uitsluiting meer. Het plezier, de support en verbondenheid naar elkaar is te zien. Ze zijn een echt team. De verbondenheid voelde ik ook naar de vrouwen toe. Het was fijn om ze de tweede dag in hun dorp weer te ontmoeten en samen hun wereld te ontdekken, hoe schrijnend die ook is.

Een sterke vrouw uit een van de opgerichte Self Help Groups

Lokale initiatieven steunen werkt

Het MVT-team lukt het mensen te ondersteunen en motiveren. Ze hebben een luisterend oor, heel warme armen, brede schouders en een enorm groot hart voor iedereen. Ze zijn zo goed op elkaar ingespeeld, dat ze samen veel meer voor elkaar krijgen dan de som van die zeven mensen.

Het goede van Mensen met een Missie is de ondersteuning van deze lokale initiatieven. Waardoor je direct het verschil kan maken en bijsturen waar nodig. Mensen met een Missie wordt ook erg gewaardeerd door de organisaties, dat blijkt alleen al door de hartelijke manier waarop we overal zijn ontvangen. Als Anil, die ik tijdens mijn eerste Indiareis ontmoette, nu bij de MVT op school zat, kon hij zijn droom waarschijnlijk realiseren. Door mensen als Father Leo, Sister Lilly en Selvi. Zij maken het verschil.

 

Monique heeft in februari 2019 als reporter deelgenomen aan de 100 reportersreis naar India. Ze woont in Utrecht en zet zich in het dagelijks leven in om organisaties te verbeteren. “De mensen die ik heb ontmoet maakten de reis zoveel mooier dan ik had verwacht.”

Gerelateerde verhalen

Wij geloven dat échte veranderingen van onderop komen.
Daarom steunen wij kleinschalige lokale initiatieven.

India

In gesprek met Reporter Maartje Hublart

In februari nam Maartje (19) deel aan de reportersreis naar India. Welke ervaringen brengt zij mee terug? Wat is haar… Lees verder

India

100 Reportersreis: India in beeld

India 2019 In februari vertrok Mensen met een Missie met vijf reporters naar India. Een land dat moeilijk te doorgronden… Lees verder

India

Als je nergens meer terecht kunt

Stel, je wordt van de één op de andere dag je huis uit gezet. Je klopt aan bij de politie,… Lees verder

kastenstelsel India

5 vragen aan strijder kastenstelsel

Mensenrechtenverdediger Ambrose Christy zet zich al meer dan 20 jaar in voor groepen uit de laagste kasten in Zuid-India zoals de Adivasi en Dalits. Vijf vragen aan deze held.