Het grote oranje zeil ligt zorgvuldig uitgespreid op de betonnen vloer. Klaar voor de vijftig Filipijnse kinderen die straks samenkomen om te tekenen en schilderen. Om even te dromen over een andere wereld.

De art workshop begint en de kinderen verdringen zich voor de beste plekken vooraan. Mabel Carumba leest voor uit War makes me sad. Een verhaal over een moslimmeisje dat met haar ouders vlucht voor geweld en niet weet wanneer ze naar huis kan. De jongens en meisjes pakken een kwast of een krijtje en tekenen hun eigen verhaal. Er wordt niet lang geaarzeld.

De kinderen worden voorgelezen uit ‘War makes me sad’

Gevlucht voor terreur

Het is een vrolijke boel. Toch gaat achter veel van de glimlachen verdriet schuil. De kinderen en hun families zijn vorig jaar naar dit kamp in Iligan City gevlucht. Hun woonplaats Marawi City, de belangrijkste islamitische stad in de Filipijnen op het eiland Mindanao, werd ingenomen door een groep strijders gelieerd aan terreurbeweging Islamitische Staat (IS). Hun tijdelijke woonplaats, Iligan, is een overwegend christelijke stad veertig kilometer ten noorden van Marawi.

Niet erkend door de overheid

De meeste van de ongeveer zestig gezinnen wonen in een drie verdiepingen tellend voormalig schoolgebouw. Op de binnenplaats staat een loods en hier en daar staan provisorisch gebouwde huizen met muren van triplex en tentzeildaken. De overheid erkent het evacuatiecentrum niet. De families zijn aangewezen op hulp van lokale organisaties en de goedaardigheid van de gastgemeenschap.

Al anderhalf jaar niet naar school

Uit een enquête van onze lokale samenwerkingspartner Mindanao Peoples’ Peace Movement blijkt dat meer dan tachtig kinderen niet naar school gaan. Vanwege pesterijen, maar ook omdat ouders het schoolgeld niet kunnen betalen.

Meer dan tachtig kinderen gaan niet naar school.

Fantaseren over een betere toekomst

De lokale samenwerkingspartners van Mensen met een Missie ondersteunen met verschillende activiteiten de gevluchte gezinnen. Met workshops geven ze kinderen een creatieve uitlaatklep voor hun traumatische ervaringen. Hun gedachten kunnen uitspreken of op papier zetten is voor de kinderen een welkome afleiding.

Ook zij mogen fantaseren over een betere toekomst.

Symbool van verdriet en hoop

Trots kijken de kinderen toe als uiteindelijk alle creaties aan de muur hangen. Twee meisjes schilderen een vuurrood gebroken hart. Ze leggen uit dat ze bij het vluchten uit Marawi gescheiden raakten van familieleden. Het hart symboliseert hun verdriet. Een jongen toont zijn tekening: drie handen met de handpalmen open. Daarnaast de tekst ‘I shall rise’.

I shall rise

Twee meisjes schilderen een vuurrood gebroken hart.

Gerelateerde verhalen

Wij geloven dat échte veranderingen van onderop komen.
Daarom steunen wij kleinschalige lokale initiatieven.

Filipijnen

Acadon en Maryam: betrokken en strijdbaar voor een beter leven

De Filipijnse Maryam Macapundak vluchtte met haar gezin naar het noorden toen gewapende strijders hun stad Marawi bezetten. Of ze… Lees verder

Filipijnen

Vluchtelingen op Mindanao tussen wal en schip

Iedere ochtend zag Aida Malik (65) vanuit haar slaapkamerraam de stad Marawi tot leven komen. Samen met haar man Abdul… Lees verder

Filipijnen

Assalamualaikum, peace be with you

In mei van dit jaar kwamen dertig vredesactivisten van verschillende religieuze achtergrond samen in Davao, de hoofdstad van het eiland… Lees verder

Filipijnen

Op weg naar een nieuwe dictatuur? De Filipijnen onder president Duterte

De huidige president van de Filipijnen, Rodrigo Duterte, houdt niet van kritiek. Dat mocht Zuster Pat recentelijk aan den lijve ondervinden.