Drie redenen waarom er nog lang geen vrede is

Op 24 november 2016 werd het vredesakkoord getekend tussen de Colombiaanse regering en guerillabeweging FARC. Een historisch moment in een 50 jaar durend conflict. Drie redenen waarom het echter nog lang geen vrede is in Colombia.

De ondertekening van het vredesakkoord was een historisch en hoopgevend moment voor de Colombianen. Na een gewapend conflict van 50 jaar dat ruim 200.000 doden en vijf miljoen ontheemden tot gevolg had, legden de FARC de wapens neer. Echter is de implementatie van het vredesakkoord nog lang niet voltooid.

Reden 1: andere gewapende groepen zijn nog steeds actief

Hoewel er afgelopen jaar voor het eerst minder slachtoffers zijn gevallen in Colombia, is er in grote delen van het land nog altijd sprake van geweld en mensenrechtenschendingen. De gebieden waar FARC de macht had, zijn ingenomen door nieuwe gewapende groepen zoals paramilitairen, criminele groeperingen en achtergebleven guerilla’s. Zij houden zich daar bezig met drugshandel, criminele goudmijnbouw en afpersing. Dit gaat gepaard met veel geweld, bedreigingen en aanslagen tegen sociale leiders, vakbondsleiders en mensenrechtenverdedigers.

Geweld en mensenrechtenschendingen zijn nog aan de orde van de dag.

vredesakkoord colombia havana

De onderhandelingen over het vredesakkoord vonden plaats in Havana, Cuba

Reden 2: de hardst getroffenen worden niet gehoord

In het vredesakkoord staan afspraken over de bescherming van de groepen die het meest getroffen zijn door het conflict. Dat zijn bijvoorbeeld boeren die wonen op het platteland, maar ook Afro-Colombianen, inheemse gemeenschappen en vrouwen. Ook staat erin dat deze groepen meer zeggenschap moeten krijgen over belangrijke politieke beslissingen. In werkelijkheid laat de overheid het afweten in de gebieden waar deze groepen wonen. Bijvoorbeeld in het Chocó departement, een gebied waar veel Afro-Colombianen wonen, waar het geweld sinds de ondertekening van de vrede is toegenomen. Alleen al dit jaar zijn vierduizend mensen in Chocó verdreven na bedreigingen van gewapende groeperingen.

Afro-Colombianen, inheemsen en vrouwen lijden nog steeds het meest onder het conflict.

Reden 3: veel daders zijn nog niet gestraft

Onderdeel het opbouwen van vrede is de waarheid boven tafel krijgen rondom mensenrechtenschendingen en oorlogsmisdaden. Veel slachtoffers kunnen pas weer verder met hun leven als er erkenning is voor het onrecht dat hen is aangedaan. Het berechten van de daders is hierbij ook belangrijk. Echter is nog steeds minder dan de helft van het vredesakkoord vertaald in wetgeving en beleid. Veel daders van mensenrechtenschendingen en oorlogsmisdadigers lopen nog vrij rond.

Veel daders van mensenrechtenschendingen en oorlogsmisdadigers lopen nog vrij rond.

 

Dringende oproep aan minister Zijlstra

Samen met PAX, Amnesty International, CNV Internationaal, Icco & Kerk in Actie, Mondiaal FNV, NIMD en Peace Brigades International stuurden wij een dringende oproep naar minister Halbe Zijlstra van buitenlandse zaken. Daarin verzoeken wij Den Haag om in alle contacten met de Colombiaanse overheid aan te dringen op een versnelde uitvoering van het vredesakkoord, invoering van overgangsrechtspraak en bescherming van de veiligheid en de rechten van de bevolking. Lees meer in het artikel in Trouw.

In gebieden waar de Colombiaanse overheid het laat afweten, werkt Mensen met een Missie aan vredesopbouw. Daarbij hebben wij speciale aandacht voor Afro-Colombianen, inheemse groepen en vrouwen. Wij steunen bijvoorbeeld workshops voor vrouwen over vrede in o.a. Medellín.

Gerelateerde verhalen

Wij geloven dat échte veranderingen van onderop komen.
Daarom steunen wij kleinschalige lokale initiatieven.

Colombia

Vrede in drie woorden

Hoewel het vredesakkoord een jaar geleden is getekend in Colombia, is de weg naar vrede nog lang. Wat is er… Lees verder

Colombia

Waar zijn onze familieleden?

Medellín. Een paar jaar geleden één van de gevaarlijkste steden ter wereld, nu wemelt het er van de toeristen. De… Lees verder