Zijn levensverhaal is ongelooflijk. Junior Tejada (32) werd verlaten door zijn moeder, moest opgroeien op straat en kende een gewelddadige periode in het leger. Nu zet hij zich in voor vrouwenrechten en is hij voor Boliviaanse jongens een groot voorbeeld van mannelijkheid zónder agressie.

Hij sluit het grote hek achter zich en komt naar ons toe gesneld. “De vergadering van de ouderraad liep wat uit,” verontschuldigt Junior zich. Hij stelt zich voor en laat zich zakken in de plastic tuinstoel. Junior heeft een vriendelijke uitstraling en oogt wat speels, al verraad de blik in zijn ogen dat hij veel heeft meegemaakt.

Het communicatieteam van Mensen met een Missie is op pad met Junior om in beeld te brengen hoe hij bijdraagt aan een Bolivia zonder geweld tegen vrouwen. 

Voorvechter van vrouwenrechten

Junior is een voorvechter van vrouwenrechten. Waarom hij dit thema zo belangrijk vindt? “In mijn leven heb ik veel vrouwen gezien die behoorlijk wat gewicht op hun schouders dragen. Zij krijgen vaak niet de waardering die ze verdienen, integendeel. Veel Boliviaanse vrouwen krijgen te maken met huiselijk geweld.” Zijn oma is daarvan een vroeg voorbeeld in zijn leven. Hij vertelt ons erover.

Ik heb veel vrouwen gezien die behoorlijk wat gewicht op hun schouders dragen.

Vluchten voor opa

Junior werd als baby verlaten door zijn moeder. De nieuwe vrouw van zijn vader verstootte hem, en daarom ging hij bij zijn grootouders wonen. Maar zijn opa was gewelddadig en mishandelde hem en zijn oma. “Op een dag stuurde mijn oma mij naar de winkel om een groot vat frituurolie te kopen. Maar onderweg liet ik het per ongeluk op de grond vallen. Ik was zo bang voor de reactie van mijn opa, dat ik besloot om niet terug naar huis te gaan.”

Ik durfde niet meer terug naar huis en besloot op straat te leven.

Leven op straat

De straten van Cochabamba werden zijn nieuwe thuis. Junior neemt ons mee naar de plekken waar hij toen leefde. “Samen met andere straatjongens sliep ik meestal daar.” Junior wijst naar een brug boven de snelweg. “We lagen met z’n allen heel dicht tegen elkaar, want het was ’s nachts ontzettend koud,” zegt hij. “En in deze rivier wasten we onze kleding en zwommen we.” Er verschijnt een grote lach op zijn gezicht. “Ik vergat dan altijd even dat ik dakloos was.”

Toen Junior op straat leefde, kwam hij naar deze rivier om te zwemmen. “Ik vergat dan even dat ik dakloos was.”

Isoleercel

Junior werd op 15-jarige leeftijd opgeroepen voor dienstplicht. “Ik werd daar zwaar mishandeld, moest onmenselijke dingen doen. Maar ik kreeg wel eten en een onderdak; dus het was beter dan op straat leven.” Hij kwam echter in een depressie en deed een poging tot zelfmoord. “Dat kwam me duur te staan; ik moest een paar maanden de isoleercel in en kreeg nauwelijks eten of drinken,” vertelt hij.

In het leger werd ik zwaar mishandeld. Ik kwam in een depressie.

Alleenstaande vader

Gelukkig lukte het hem om zijn leven op te pakken na de periode in het leger. Hij ontmoette een vrouw en zij kregen samen een zoon: Benjamin. Helaas leek het verleden zich te herhalen: de moeder van zijn zoon besloot hen te verlaten. Junior is nu alleenstaande vader en woont met Benjamin in Maria Auxiliadora, een wijk buiten Cochabamba die oorspronkelijk is opgericht voor en door alleenstaande vrouwen. “Ik probeer Benjamin de liefde te geven die ik zelf nooit gekend heb.”

Junior is alleenstaande vader. Hij woont samen met zijn zoontje en twee hondjes in een wijk buiten Cochabamba.

Een ander beeld van man-zijn

Junior begeleidt jongerengroepen en leert hen dat man-zijn niet betekent dat je dominant en agressief moet zijn. Dit beeld van mannelijkheid, ook wel ‘machismo’ genoemd, is behoorlijk hardnekkig in Bolivia en vormt één van de oorzaken van geweld tegen vrouwen. “Ik laat de jongens zien dat een man ook liefdevol moet zijn en ‘moederlijke’ taken kan doen, zoals koken en strijken. Ik ben voor Benjamin zowel een moeder als een vader, en dat maak mij eerder méér man dan minder,” zegt hij trots.

Ik ben vader én moeder. Dat maakt mij eerder meer man dan minder.

Rappen tegen geweld

Ook maakt hij geweld tegen vrouwen bespreekbaar in de groepen. “We schrijven raps over geweld tegen vrouwen en zetten muziek erachter. Dan nemen we ze op en zetten ze op YouTube. De jongens vinden het geweldig en ze worden tegelijkertijd bewust van dit ontzettend grote probleem.” Trots toont hij één van de filmpjes op zijn telefoon.

Wat een bijzondere man. Ik weet zeker dat als deze jongens later groot zijn, net zo sterk en liefdevol worden als Junior.

Junior is voor veel Boliviaanse jongens, inclusief zijn zoontje, een voorbeeld van mannelijkheid zónder geweld.

Andrea is online marketeer bij Mensen met een Missie. Zij studeerde Communicatiewetenschap en Internationale Betrekkingen aan de Universiteit van Amsterdam. “Mensen met een Missie heeft een bijzondere manier van werken. Wij steunen lokale mensen die zich dag in, dag uit, inzetten voor anderen in moeilijke situaties. Zij weten precies wat er nodig is om te helpen. Dat is in mijn ogen de meest effectieve vorm van internationale samenwerking.”

Gerelateerde verhalen

Wij geloven dat échte veranderingen van onderop komen.
Daarom steunen wij kleinschalige lokale initiatieven.

Bolivia

Getrouwd met een gewelddadige politieagent

Ninfa Cáceres leefde 15 jaar lang samen met een gewelddadige man. Nu ze bij hem weg is, heeft ze weer… Lees verder

Bolivia

Het dringt tot me door: deze vrouwen leven in oorlog

‘Elke 3 dagen overlijdt een vrouw in Bolivia door huiselijk geweld.’ Een zin die ik sinds ik bij Mensen met… Lees verder

El Alto Bolivia

Noodplan in geval van geweld

Ik kijk om me heen, zie jonge meiden. Verschillende hebben een baby op hun arm die ze zoet proberen te… Lees verder

Bolivia

Een hoofd op mijn schouder

Daar sta ik dan. Op een zaterdagmiddag, in een verlaten schooltje ergens in La Paz. Met het hoofd van een… Lees verder