Ninfa Cáceres leefde 15 jaar lang samen met een gewelddadige man. Nu ze bij hem weg is, heeft ze weer het gevoel dat ze leeft. “Elke dag voelde als leven in gevangenschap. Maar nu ben ik sterker dan ooit tevoren,” zegt zij.

Een zelfverzekerde jonge vrouw stapt het therapeutisch centrum in El Alto binnen. “Wat leuk jullie te ontmoeten, ik ben Ninfa,” zegt zij met een grote lach. In dit centrum, dat wordt ondersteund door Mensen met een Missie, worden vrouwen opgevangen die te maken hebben met huiselijk geweld. Wij zijn hier om mensen in beeld te brengen die zich elke dag inzetten voor een Bolivia zonder geweld tegen vrouwen.

Samen met mijn collega’s Femke (rechts) en Danny (achter) ben ik in Bolivia om mensen met een missie in beeld te brengen die zich elke dag inzetten om geweld tegen vrouwen te stoppen.

Leven in een hel

Ninfa is één van de vrouwen die zich mede dankzij de hulp die zij hier kreeg, heeft ontworsteld uit een situatie van huiselijk geweld. “Hiervoor was mijn leven een hel,” vertelt zij. “Mijn man mishandelde mij dagelijks, zowel psychisch als lichamelijk. Ik mocht niet werken of studeren van hem. Ik mocht geen vriendinnen hebben, ik mocht zelfs niet met mensen op straat praten. Op het einde liet hij me niet eens alleen de straat op.”

Niemand komt erachter

Vijf keer deed Ninfa aangifte bij de politie. Vijf keer werd zij weggestuurd door gebrek aan bewijs. De agenten drukten haar op het hart dat het beter was dat ze het niet nogmaals zou proberen, omdat haar kinderen daar de dupe van zouden worden. “Mijn ex-man is politieagent en bij de politie houdt iedereen elkaar de hand boven het hoofd. Hij dacht dat hij alles kon maken. Dagelijks zei hij tegen mij: ‘ik ga je vermoorden en niemand zal er ooit achter komen dat ik het was.’”

Dagelijks zei hij tegen mij dat hij me wilde vermoorden.

Het eerste gesprek

Via via kwam zij erachter dat zij hulp kon krijgen in dit therapeutisch centrum. Maatschappelijk werkster Maria Victoria herinnert zich nog goed hoe Ninfa eraan toe was toen zij hier voor het eerst kwam. “Net als alle vrouwen die hier binnenkomen, had ik met Ninfa eerst een intakegesprek. Dat doen we om vast te stellen welke hulp een vrouw nodig heeft,” legt zij uit en pakt er een stapel illustraties bij.

Te confronterend

Ik schrik van de verschrikkelijke geweldstaferelen die op de illustraties staan afgebeeld. Een man die zijn vrouw een mes op de keel zet, haar van de trap af duwt, vreselijk uitscheldt of haar probeert te verkrachten. Ninfa knikt en geeft een blik van herkenning. “Toen ik hier net binnen kwam, kon ik deze afbeeldingen niet zien zonder in tranen uit te barsten. Ik vond ze te confronterend, te herkenbaar. Nu kan ik ernaar kijken en erover praten zonder te huilen.”

Ninfa kan nu naar de illustraties over huiselijk geweld kijken zonder te huilen, maar ze brengen wel pijnlijke gevoelens naar boven.

Eigen schuld

Ninfa doorliep een traject waarin zij individuele psychische therapie kreeg, groepstherapie, voorlichting over vrouwenrechten en over economische zelfstandigheid. “Dit was de enige plek waar er naar mij werd geluisterd. Ik werd hier serieus genomen, er werd niet over mij geoordeeld. Veel mensen zeiden namelijk tegen mij dat het mijn eigen schuld was dat ik werd mishandeld. Moest ik maar bij hem weggaan,” vertelt Ninfa.

Veel mensen zeiden dat het mijn eigen schuld was dat ik mishandeld werd.

Gevangen

Maar zo simpel is het niet, legt Maria Victoria ons uit. “Deze vrouwen zijn vaak afhankelijk van hun man; zij mogen van hem meestal niet werken en hebben dus niets om een bestaan mee op te bouwen. Bovendien willen vrouwen er vaak alles aan doen om het gezin bij elkaar te houden, ervoor te zorgen dat hun kinderen een vader hebben. Ook speelt mee dat zij vaak bedreigd worden door hun man, en dus simpelweg niet weg dúrven. Vrouwen in geweldsituaties zitten in feite gevangen.”

Ninfa helpt nu andere vrouwen die in situaties van geweld zitten door naar hen te luisteren, advies te geven en te begeleiden in bijvoorbeeld juridische processen.

Weggaan de enige oplossing

Bij Ninfa waren het juist haar kinderen die haar deden beseffen dat bij haar man weggaan de enige oplossing was. “Ik wilde kostte wat kost het gezin bij elkaar te houden, zodat mijn kinderen niet zouden opgroeien zonder vader. Maar op een gegeven moment drong het tot mij door dat het juist beter voor mijn kinderen was om weg te gaan. Beter geen vader dan een gewelddadige vader,” zegt zij vastbesloten.

Beter geen vader dan een gewelddadige vader.

Een nieuw leven

Nu gaat het heel goed met Ninfa en haar kinderen. Zij hebben een huis gevonden en Ninfa is weer begonnen met studeren. Morgen verdedigt ze haar scriptie: zij studeert informatica aan universiteit INCOS in El Alto. Er loopt nu eindelijk een rechtszaak tegen haar ex-man. Ninfa beoogt daarmee niet per se een straf of het terugkrijgen van alles wat hij haar heeft afgepakt. Het enige wat zij wilt is dat hij hen met rust laat, en dat lijkt voorlopig zo te zijn.

De Raad van Vrouwen, bestaande uit vrouwen die in situaties van geweld zitten en zaten, komt regelmatig bij elkaar in El Alto.

Andere vrouwen helpen

Ninfa heeft zich aangesloten bij de Raad van Vrouwen van El Alto en helpt nu andere vrouwen die in situaties van huiselijk geweld zitten. “Het is mijn levensmissie geworden. Ik hoop dat ik voor andere vrouwen kan betekenen wat de mensen hier voor mij hebben betekent.” Ninfa kijkt opzij naar Maria Victoria en geeft haar een knuffel. “Jij bent mijn reddende engel geweest, weet je dat?” zegt Ninfa.

Dankzij de hulp die ik heb gekregen heb ik de periode van geweld overleefd. Ik leef nu weer in vrijheid, en ik voel me sterker dan ooit. – Ninfa Cáceres

Andrea is online marketeer bij Mensen met een Missie. Zij studeerde Communicatiewetenschap en Internationale Betrekkingen aan de Universiteit van Amsterdam. “Mensen met een Missie heeft een bijzondere manier van werken. Wij steunen lokale mensen die zich dag in, dag uit, inzetten voor anderen in moeilijke situaties. Zij weten precies wat er nodig is om te helpen. Dat is in mijn ogen de meest effectieve vorm van internationale samenwerking.”

Gerelateerde verhalen

Wij geloven dat échte veranderingen van onderop komen.
Daarom steunen wij kleinschalige lokale initiatieven.

Bolivia

Waarom Junior een ‘voorbeeldman’ is

Zijn levensverhaal is ongelooflijk. Junior Tejada (32) werd verlaten door zijn moeder, moest opgroeien op straat en kende een gewelddadige… Lees verder

Bolivia

Het dringt tot me door: deze vrouwen leven in oorlog

‘Elke 3 dagen overlijdt een vrouw in Bolivia door huiselijk geweld.’ Een zin die ik sinds ik bij Mensen met… Lees verder

El Alto Bolivia

Noodplan in geval van geweld

Ik kijk om me heen, zie jonge meiden. Verschillende hebben een baby op hun arm die ze zoet proberen te… Lees verder

Bolivia

Een hoofd op mijn schouder

Daar sta ik dan. Op een zaterdagmiddag, in een verlaten schooltje ergens in La Paz. Met het hoofd van een… Lees verder