Bolivia is een prachtig land, alleen al door de grote variëteit aan etnische bevolkingsgroepen. De Aymara. De Quechua. De Guaraní. De Chiquitano. Wat ze naast klinkende namen helaas ook met elkaar gemeen hebben, is armoede en uitsluiting. Zo’n 60% van de bevolking leeft in armoede en 32% zelfs in extreme armoede. Er zijn meerdere oorzaken aan te wijzen van dit onrecht. Maar ze hebben allemaal te maken met de wens van economische groei in Zuid-Amerika.
Winst gaat vóór mensen
Tussen de Atlantische en de Indische Oceaan worden snelwegen aangelegd. Deze wegen zijn bestemd voor export van grondstoffen naar de Aziatische markten. Helaas gaan deze dwars door dorpen en landbouwgronden, zonder overleg of compensatie.
Steun aan inheemse bevolkingsgroepen
Gelukkig zijn er mensen die tegengas bieden. CEADESC is een organisatie die achter de inheemse bevolkingsgroepen staat. Solidariteit, betrokkenheid en spiritualiteit zijn daarbij uitgangspunten. De mensen van CEADESC doen onderzoek en daarnaast informeren en trainen zij inheemse bevolkingsgroepen, zodat de bevolking zelf over de juiste ingrediënten beschikt om invloed uit te oefenen.
Steun aan lokale organisaties blijft nodig
Er is uiteraard niets mis met het streven naar economische groei. Maar groei en vernieuwde infrastructuur moeten wel de natuur respecteren en in dienst staan van de gehele bevolking. Invoering en uitwerking van alle plannen zou moeten plaatsvinden met respect voor de bevolking. Met respect voor hun eigendom en manier van leven. En met respect voor het culturele en religieuze erfgoed van de inheemse bevolkingsgroepen
Juist lokale initiatieven van en door lokale mensen, zoals CEADESC, kunnen verandering brengen. Dat doen zij door met de lokale bevolking kennis te delen, bijvoorbeeld door onderzoeksresultaten over milieuschade in lokale talen en dialecten te publiceren.
Mensen met een Missie steunt de mensen achter deze organisaties al jaren. En dat blijven we met uw steun graag doen. Zolang het nodig is. Zolang de inheemse bevolking van Bolivia nog geen gelijke kansen heeft. Maar dat kunnen we niet zonder u!
Aanvullende informatie
De rol van Moeder Aarde
Bolivia, maar ook andere landen in Zuid-Amerika, kunnen zich niet vinden in de uitkomsten van de klimaattop die eind 2009 in Kopenhagen is gehouden. Evo Morales, de huidige president van Bolivia, organiseert daarom van 19 tot en met 22 april 2010 een wereldtop in de Boliviaanse stad Cochabamba.
Hij wil daar klimaatverandering benaderen vanuit de perspectieven en rechten van de sociale bewegingen, in het bijzonder van de inheemse bevolkingsgroepen. Gezien de verweving van religie, traditie en natuur die zo kenmerkend is voor inheemse bevolkingsgroepen hebben de Verenigde Naties, op zijn initiatief, 22 april uitgeroepen tot de dag van Moeder Aarde: Día de la pacha mama.
In inheemse religies speelt de natuur een belangrijke rol. Bergen, meren, de zon en de maan – ze hebben allemaal hun eigen religieuze betekenis. Godsdienstige rituelen zijn daarbij voornamelijk gericht op evenwicht. Tussen de mens en de natuur. Tussen de mens en goddelijke krachten. En tussen mensen onderling. Inheemse volken spreken met liefde over Pacha Mama: Moeder Aarde.
Grootschalige projecten voor economische groei
In Zuid-Amerika zijn 510 projecten in ontwikkeling die het continent economische rijkdom moeten brengen. De koepel van al deze projecten is IIRSA. Letterlijk vertaald staat dit voor ‘Het initiatief voor regionale integratie van Zuid-Amerika’. Er is geen overleg geweest met de lokale bevolking en ze profiteren niet van de groeiende export van grondstoffen.
Grootschalige export van grondstoffen komt ten bate van grote corporaties. De kleine arbeider lijdt onder de oprukkende macro-economische groei. Wegen worden aangelegd dwars door dorpen en landbouwgronden, zonder enige vorm van overleg of compensatie. Grondonteigening, milieuverontreiniging - het is aan de orde van de dag. De Europese Unie betaalt mee aan de totale begroting van 37 miljard dollar voor IIRSA-projecten.
De inheemse bevolking staat buiten spel
Alle afspraken rondom IIRSA zijn achter gesloten deuren gemaakt met de nationale regeringen, zonder overleg de inheemse bevolking. Zo heeft het kunnen gebeuren dat ´integratie´ nu lijkt te staan voor integratie van producten en markten. En niet van personen en bevolkingsgroepen. Gelukkig zijn er mensen die tegengas bieden.
Mensen die zich bijvoorbeeld hebben verenigd in de organisaties CEADESC en CAOI. Organisaties die inheemse bevolkingsgroepen informeren over wat er gebeurt en over wat hierin hun rechten en mogelijkheden zijn. Zo geven zij inheemse bevolkingsgroepen een stem. Maar ook de kans hun rijke verleden en heden te beschermen en te behouden voor de toekomst.