Lenneke Tange, 27 jaar, is in mei 2011 uitgezonden via Mensen met een Missie naar Kameroen. Hier gaat ze werken bij de lokale NGO ‘Dynamique Mondiale des Jeunes’(DMJ) in Yaoundé. DMJ zet zich in om jongeren te betrekken bij democratisering, corruptiebestrijding en goed bestuur en ze te motiveren bij te dragen aan ontwikkelingen op lokaal en nationaal niveau. De komende twee jaar zal Lenneke zich bezig houden met de planning, monitoring en evaluatie van de projecten van DMJ. In 2008 heeft Lenneke stage gelopen in Kameroen. Hier heeft ze ook haar huidige partner, Francis, ontmoet. Sinds vorig jaar zijn ze verloofd, nu wonen ze samen in Yaoundé.

De taxi
De taxi nemen in Nederland is meestal iets wat je alleen doet als je geen andere mogelijkheden hebt. Hier is het juist het meest gebruikte transportmiddel. De weg is er bezaaid mee (allemaal gele Toyota Corolla’s) en het principe is dat je aan de kant van de straat gaat staan en je bestemming en de prijs die je wilt betalen roept. Het standaard tarief is 200 Centraal Afrikaanse Franc (CFA) wat ongeveer neerkomt op 30 eurocent (1 Euro = 655 CFA). Afhankelijk van de afstand die je wilt afleggen kun je voorstellen minder of meer te betalen. Af en toe sta je tijden te wachten tot je een taxi treft die je mee wil nemen en andere keren is het meteen raak, dan toetert de chauffeur en kun je instappen. Meestal nemen ze tot 5 à 6 passagiers mee en voel je je soms als een sardientje in blik terwijl je een andere keer de taxi voor jezelf hebt. Om naar mijn werk te gaan, neem ik ook de taxi en het is elke dag weer anders.. De ene keer moet de taxichauffeur een sanitaire stop maken, een andere keer moet er een band verwisseld of getankt worden, soms zit je met mensen in de taxi die een heftige discussie (aan de telefoon) hebben of word je ten huwelijk gevraagd, ook weet je nooit precies welke route ze gaan nemen en ben je de ene keer 20 min. en de andere keer bijna een uur onderweg.. Kortom: het is nooit saai! En voor veel mensen die geen eigen vervoer hebben is het een relatief goedkope manier om jezelf te verplaatsen.
Zondag, geloof en de kerk
Elke zondag kijk ik mijn ogen weer uit als ik zie hoe mooi mensen gekleed gaan, bijna iedereen bezoekt een kerk en trekt hiervoor meestal zijn of haar beste kleding aan. Geloof speelt een belangrijke rol in het leven van de meeste mensen hier en zoals er in Nederland kerken moeten sluiten, groeit het aantal hier juist. Meer dan de helft van de Kameroenese bevolking hangt het Christendom aan waarbinnen het Katholicisme de grootste stroming (daarna het Protestantisme) is. Hiernaast is er een grote groep Moslims (ruim 20%, vooral geconcentreerd in het noorden van Kameroen) en bestaan er ook veel traditionele natuur godsdiensten. Vaak wordt er veel gezongen en soms ook gedanst tijdens een kerkdienst en zitten de banken meestal vol. Wij gaan geregeld naar een grote katholieke kerk (Cathédrale) in het centrum van Yaoundé waar de invulling van de dienst in grote lijnen wel overeenkomt met die in Nederland. Er bestaat ook een liturgie, deze moet echter gekocht worden en ik heb het idee dat de meeste kerkgangers dit niet doen. De liederen worden door het koor begeleid maar veel mensen kennen ze ook uit het hoofd en zingen dan ook (uit volle borst) mee. Zo ver ben ik nog niet, het blijft nu nog even bij neuriën, maar wie weet kan ik over een tijdje ook meezingen!

In het centrum van Yaoundé; op de achtergrond de katholieke kerk ‘Cathédrale’ waar we vaak naartoe gaan op zondag, op de voorgrond een mobiele kraam van iemand die baguettes met eieren verkoopt en op de straat een aantal taxi’s.
De taxi en het geloof
Nu ik dit schrijf bedenk ik me dat er ook nog een link bestaat tussen de twee voorgaande onderwerpen: het geloof en de taxi, op veel taxi’s staat namelijk wel een tekst die aan religie relateert, zoals: ‘Dieu est grand’, ‘in God we trust’, ‘Jésus nous protège’, ‘Pray for us’ of ‘God will provide’. Ook is de taxi van binnen en buiten vaak versierd met afbeeldingen en/of beeldjes. Misschien is dit (één van de) reden(en) dat het rijgedrag soms wel wat weg heeft van een achtbaan waarin iedereen toch probeert in te halen.. Gelukkig gaat het meestal wel goed en het is mooi om te zien dat het geloof ook toegepast wordt in de dagelijkse gang van zaken, net zoals er voor en na het eten of een vergadering bijna altijd wordt gebeden of gezongen.
Druk op het werk
Bij DMJ zijn we druk met verschillende projecten, activiteiten en andere werkzaamheden. Zo zijn we momenteel bezig met een verkennende fase voor een nieuw project dat betrekking heeft op de relatie tussen de jeugd en traditionele leiders. Van oudsher heeft elk dorp een ‘chefferie’, een traditioneel machtsorgaan waarbij de ‘chef de village’ aan het hoofd staat. Hij of zij is de leider van de gemeenschap; als er problemen zijn worden deze met de chef besproken en hij of zij neemt belangrijke beslissingen samen met de ‘raad van notabelen’ die meestal bestaat uit een aantal op leeftijd zijnde ‘wijze’ mensen. Deze structuur bestaat nog steeds, maar hiernaast (of in samenspel) functioneert er ook een administratief bestuursorgaan met ambtenaren vanuit de overheid. Vaak neemt de chefferie nog altijd een belangrijke plek in het dorp of stadsdeel in maar op sommige plekken verdwijnt deze waarde langzaam maar zeker. Door de huidige ontwikkelingen veranderen ook de sociale verhoudingen en de rol die jongeren (kunnen gaan) spelen in bestuur en beslissingsprocessen. We zijn nu aan het inventariseren op verschillende locaties hoe de relatie is tussen de jeugd en traditionele leiders en wat eventuele problemen of obstakels zijn die hierbij spelen. Na deze oriënterende discussies met zowel jongeren als traditionele chefs zullen we gaan kijken hoe een nieuw project zo goed mogelijk op de context en behoeften aan kan sluiten. De afgelopen weken zijn we in een aantal dorpen geweest om te praten met jongeren en traditionele chefs.

Deze foto is genomen tijdens één van de wekelijkse vergaderingen op het kantoor van DMJ. We zijn hier met een interactieve oefening bezig naar aanleiding van een presentatie over het plannen, monitoren en evalueren van activiteiten die ik had gegeven.

Groepsdiscussie met jongeren in één van de traditionele ‘chefferiëen’ in Bikok

Jongeren in Bikok, een departement in de buurt van Yaoundé, waarmee we een groepsdiscussie hadden over de relatie tussen de jeugd en traditioneel leiderschap.
Ook hebben we een training gegeven voor diakenen van een parochie binnen de presbyteriaanse kerk (een stroming binnen het protestantisme). We waren uitgenodigd om in te gaan op het thema ‘vreedzame oplossing van conflicten en vredesopbouw’ en hebben hierover 3 korte presentaties gehouden en een interactieve vragen en antwoorden sessie. Tijdens de bijeenkomst hebben we naast foto’s ook een kort filmpje gemaakt en zijn we heel trots dat dit nu op YouTube is te zien. Klik hier voor het fimpje. Hierin is te zien hoe één van mijn collega’s zijn presentatie inleidt, namelijk met het gezamenlijk zingen van een bekend lied, zo zat de sfeer er weer goed in en kon iedereen vol aandacht verder luisteren en vragen stellen.

Workshop over het vreedzaam oplossen van conflicten in een parochie van de Presbyteriaanse kerk

Op bezoek bij vrienden in Yaoundé