Marina Montero Correa, over de aanleg van een snelweg door haar dorp: ‘De aanleg van een snelweg is op zich een mooi initiatief. Maar de weg loopt dwars door onze dorpen en landbouwgebieden. We werden daarover nauwelijks geïnformeerd. Weidegebieden werden vernield. Grond, rivieren en water werden vervuild. Huizen die zijn gebouwd als vervanging voor gesloopte huizen zijn van slechte kwaliteit. En we hebben nergens compensatie voor gekregen, hoewel dit wel werd beloofd.
Met steun van CEADESC besloten we daarom de aanleg publiekelijk aan te klagen. Mijn rol daarin heeft mij niet geliefd gemaakt bij de gemeentelijke autoriteiten en het bouwbedrijf dat verantwoordelijk is voor de aanleg. Ik kreeg veel kritiek en waarschuwingen. Maar ik heb geleerd steeds meer te praten over onze rechten als inheemse volken. CEADESC heeft mij en ons daarin aangemoedigd en concreet gesteund.’
Leandro Tapia Choque: ’Ik ben geboren en opgegroeid in Huanuni, waar ik op de koude bergen leerde lama’s te hoeden. Al op jonge leeftijd werkte ik daarnaast in een mijn. Daar zag ik hoe ernstig de mijnbouw ons water en ons land verontreinigde. Ook zag ik hoe werkgevers hun arbeidersmisbruikten.
Op een gegeven moment kon ik deelnemen aan de CEADESC-opleiding ‘Ambassadeurs van Duurzame Ontwikkeling’. Dat versterkte mijn betrokkenheid bij het behoud van het ecologische evenwicht en de mensenrechten van inheemse volken nog eens extra. Na de opleiding begon ik daarom zelf cursussen te geven. Ik ben er vooral op gebrand dat mijnbouwbedrijven de rechten van de inheemse volken respecteren.’
Ricardo Gareca Leon: ’CEADESC ondersteunt de Chiquitano actief bij het verdedigen van onze rechten tegenover de agressieve olie- en gasindustrie. In 2006 hebben we samen met CEADESC zelfs een slag gewonnen tegen de Spaanse multinational REPSOL. Na fikse onderhandelingen hebben we een schikking getroffen voor de veroorzaakte schade aan onze woon- en leefomgeving.
De toegebrachte schade konden we daarmee niet volledig herstellen. Schade aan de schepping, onze Pacha Mama, kun je met geld nu eenmaal nooit volledig herstellen. Maar voor ons volk ging er veel kracht vanuit dat onze rechten na jarenlange strijd eindelijk worden erkend.’