De Nicolaïkerk in Utrecht bood op vrijdag 16 april het podium voor de Inspiratiedag van de Week Nederlandse Missionaris. Dit jaar was de belangstelling overweldigend. Ruim tweehonderd bezoekers kwamen luisteren naar inleidingen van missionair werker Mariëlle Beusmans en missionaris Fons Eppink. Zij vertelden op boeiende wijze hoe ze hun hart aan Afrika hadden verpand. Dans en muziek uit Togo gaven de bijeenkomst een feestelijk tintje.

Ze is speciaal voor de gelegenheid overgekomen uit Kenia, Mariëlle Beusmans. In het scherpe licht van de vroege lente valt haar lichtbruine teint extra op. In haar presentatie vertelt ze hoe met steun van de Week Nederlandse Missionaris (WNM) de afgelopen twee jaar de stafleden van de Coast Interfaith Council of Clerics in de Keniaanse havenstad Mombassa heeft getraind in interreligieuze dialoog. In juli eindigt haar contract. De CICC-leden kunnen het straks zelf af. Mariëlle vermoedt dat het niet altijd van een leien dakje zal gaan, maar de kennis en de bereidheid om een dialoog te voeren, is er. En als het gesprek af en toe stokt, kunnen de religieuze leiders in Mombassa altijd de handleiding raadplegen die Mariëlle heeft geschreven. Dat was ook de bedoeling van de uitzending, zegt Mariëlle. ‘Ik heb geen blauwdruk gemaakt voor het voeren van interreligieuze dialoog. Dat kan ook niet. Mijn missie was om handvatten aan te reiken. Het is nu aan de Kenianen zelf om inhoud aan de dialoog te geven.’

Leven in missie

Na een enerverend optreden van de dans en muziekgroep Djémbe Defí vertelde Fons Eppink over zijn leven in dienst van missie. De afgelopen 43 jaar is hij missionaris geweest in Afrika. Eerst in Congo, daarna in Oeganda en de laatste 5 jaar in Kenia. Het leven als missionaris is zijn levensvervulling geworden, en is dat nog steeds. ‘lk heb er mijn geluk in gevonden, en voel me erg bevoorrecht. lk heb mijn hart verloren in Afrika.’ Toen hij als jong missionaris naar Congo vertrok, in 1968, was er naast de religieuze motivatie ook een flinke portie verlangen naar avontuur bij, en fascinatie met andere culturen. ‘Die fascinatie is gebleven, gelouterd door een veelvoud aan positieve en confronterende ervaringen. De religieuze motivatie is ook geëvolueerd. Mijn beleving van het evangelie heeft met de jaren een sterkere contemplatieve inslag gekregen.’ In het ‘herfsttij’ van zijn leven, heeft Fons Eppink gekozen voor spiritualiteit als invalshoek. Samen met wie daarvoor openstaat, wil hij werken aan geloofsverdieping. De daaruit voortspruitende verrijking noemt hij wederzijds. ‘lk word me er meer en meer van bewust dat ik van de mensen veel meer heb ontvangen dan ik ooit kan geven.’ Afrika en zijn bewoners hebben een onuitwisbare indruk op hem gemaakt. ‘De veerkracht van mensen en hun blijmoedigheid zelfs in de meest miserabele omstandigheden. Dat moet wel te maken hebben met een diep religieus bewustzijn. Ik ben een bijzonder gelukkig mens dat ik Afrika heb mogen leren kennen.’

Inspirerend

Over deze twee bijzondere verhalen werd nagesproken in de workshops die Fons Eppink en Mariëlle Beusmans verzorgden. In de overige workshops spraken de deelnemers onder meer over fondsenwerving in de parochie, over vrede en verzoening en over dilemma’s. Een breed scala aan onderwerpen waarover soms hartstochtelijk werd gediscussieerd. In zijn slotwoord sprak de vice-voorzitter van het curatorium van de Week Nederlandse Missionaris Aad van Bentem over de Inspiratiedag als een ‘prachtige, inspirerende dag die haar naam eer heeft aangedaan.’ Hij riep de bezoekers op om de WNM blijvend te steunen ‘zodat mensen met een missie zoals Fons Eppink en Mariëlle Beusmans hun werk kunnen voortzetten. Opdat zij ons op de Inspiratiedag vertellen wat mensen van elkaar kunnen leren en hoe ze op het lokale niveau gezamenlijk aan een betere wereld werken.’