De situatie in Bangkok is binnen korte tijd geëscaleerd door protesten tegen de minister-president en zijn ‘gele’ regering en vervolgens door de militaire reactie daarop. In Bangkok en 23 andere Thaise regio's geldt momenteel een avondklok.

Mensen met een Missie heeft in deze periode nauw contact met Xenia. Hieronder volgt haar meest recente verslag van de gebeurtenissen vanuit haar optiek.

“Hier gaat alles nog goed, al houden we het nieuws nauw in de gaten.

Het protestgebied is steeds een erg beperkt gebied geweest: een aantal straten met de winkelcentra en restaurants. Dat gebied was en is voor ons gemakkelijk te ontwijken. Het enige ongemak was een luxe probleem: (positie)kleding kopen in westerse maten zat/zit er niet in.

Ons huis ligt op ruime afstand (zo'n 10-15km) van het protestgebied, en daarbij fysiek gescheiden van de rest van de stad door de rivier. Mijn werk is dichtbij ons huis, en nog weer iets verder van de protestzone vandaan. Kenneth's werk is dichter bij de protestzone, maar hij kan kiezen uit verschillende routes om naar z'n werk te komen en die route nemen die de buurt ontwijkt.

De afgelopen maanden hebben we het nieuws steeds nauwlettend gevolgd. Er zijn twee Engelstalige kranten (bangkokpost and the nation) die met ongeveer een uur vertraging de recente ontwikkelingen online zetten. De ambassade heeft een sms-service opgezet, maar is iets trager dan de online kranten. De Thaise tv zenders hadden steeds veel live reportages om ons 'real time' op de hoogte te houden, al is dat sinds gisteren voorbij (de overheid heeft de zenders op soaps en overheidsupdates gezet). Met Thaise vrienden en collega's houden we elkaar op de hoogte via sms, facebook, etc. Wat dat betreft is het dus allemaal prima te doen, en hebben we ons niet bedreigd of onzeker gevoeld.

Deze week is de boel - lang verwacht - losgebarsten. Het gebied waar de demonstranten zich bevonden werd door het leger omsingeld, en die cirkel is gisteren steeds kleiner gemaakt. De meeste demonstranten waren vreedzaam en zijn nu met bussen naar huis vertrokken. Een aantal demonstranten hebben onderweg naar huis een ravage aangericht. Deze schermutselingen waren vooral binnen de protestzone, en een paar incidenten buiten de zone, maar nog steeds in die wijk, en ver bij ons vandaan.
Deze week ook heeft de overheid een vakantieweek ingelast. Kenneth heeft dus vrij. Mijn werk kan gewoon doorgaan: het is ver weg van de site, en de meeste collega's wonen naast het kantoor. Ik heb vandaag en gisteren wel thuis gewerkt. Meer vanwege een prettig gevoel, dan dat er roddels of concrete aanwijzingen zijn.

Ons huis ligt naast het ziekenhuis Siriraj, waar op dit moment de koning ligt. Een paar maanden al wordt het ziekenhuis daarom bewaakt door politie en soldaten. De laatste weken lopen de soldaten rond met geweren. Er zijn tussen mijn huis en het werk checkpoints opgezet. Maar, ik maak me daar niet veel zorgen over. De koning wordt hier als een heilige vereerd en is erg geliefd, dus een aanslag ofzo verwachten we niet. De checkpoints worden bemand door soldaten die rustig tv kijken, krantjes lezen, of verveeld met een stok zwaaien dat het verkeer moet doorrijden. Gisteren ('D-day') was voor het eerst dat ik ze werkelijk de auto's zag inkijken terwijl die langsreden, om te zien of er geen rode shirts inzaten. Vandaag was dat alweer verdwenen en zaten ze weer verveeld. De soldaten bij de ingangen van het ziekenhuis zien er ook vooral verveeld uit, en lopen relaxt rond bij de vele eetkraampjes hier in de buurt.

Gisteren is een groot luxe winkelcentrum afgebrand in de protestzone. Uit voorzorg heeft de eigenaar van dat centrum vandaag alle kleinere filialen van diens keten gesloten, wat inhoud dat de supermarkten erin ook gesloten zijn. De 'ah-to-go's' die hier overal zijn sluiten vandaag eerder. Banken zijn deze week gesloten. Er wordt een beetje gehamsterd, maar vooral uit voorzorg (Thai zijn bijzonder risico mijdend) dan vanwege concrete voorbodes: drinkwater wordt ingeslagen maar is nog steeds goed te krijgen, net als houdbaar eten. Wij zijn zelf vanmiddag voor de zekerheid ook even wat boodschappen gaan halen, hebben onze waterfles gevuld, en zijn bij de ATM langs geweest om geld te pinnen.

Er gebeurt op dit moment niets. Alles is rustig. Mensen zijn geschokt over wat er is gebeurd. Sommigen blijven thuis vanwege de ingelaste vakantie, en anderen gaan gewoon door met hun werk. Mensen lijken minder uitbundig, maar niet gespannen. We checken we internet en journaal voor we de deur uitgaan.

Tot zover een update over de afgelopen maanden tot nu. Voor de komende weken/maanden verwachten we dat er zich nog een aantal incidenten zullen voordoen. De protestsite is nu 'opgeruimd', maar de redenen voor het protest zijn nog niet aangepakt. De overheid is bezig stappen te zetten in die richting, maar het moet nog blijken of dat voldoende zal zijn. De samenleving is in tweeën gedeeld, en beide helften zijn even groot. In de noordelijke provincies zijn mensen teleurgesteld in de overheid en het systeem, en de vraag is of daar leiders zullen opstaan om hun onvrede te verwoorden, en/of dat het gewoon wachten is op nieuwe verkiezingen. We verwachten dat na eventuele verkiezingen dit jaar de kleuren van plek wisselen: de 'roden' als gekozen regering, en de 'gelen' (die nu in de regering zitten) als oppositie. Dat zou de situatie terugbrengen naar die van 2006/2007. Toen waren het de gelen die protesteerden. Het lijkt dus een beetje op democratisch/politieke pingpong”.